‘Schat, ik ben nog steeds niet ongesteld. Ik denk dat ik maar weer een test doe,’ roep ik naar mijn vriend. ‘Nog steeds niet? Waarom zeg je dat nu pas?’ komt er uit zijn mond. Uhm, tsja. De week voor onze vakantie was deze negatief, dus ik verwacht er eigenlijk ook niks van. Ik haal de test uit de verpakking en stop het staafje enkele seconden in mijn urine. ‘Hij is negatief hoor,’ vertel ik enkele minuten later aan mijn vriend. De test leg ik weg en ga weer verder waar ik mee bezig was. Tot ik hem een half uur later wil weggooien en nog één keer een blik op het resultaat werp: er is een tweede streepje gekomen! ‘Er is volgens mij toch een tweede streepje te zien,’ zeg ik met een kleine trilling in mijn stem. Mijn hart slaat over en ik voel mijn wangen rood worden. Ik laat de test zien aan David en hij begint direct iets te roepen over indrooglijntjes, iets waarover hij had gelezen op het internet. Bij mij begint de twijfel ook toe te slaan, zal het dan toch een indrooglijntje zijn?

We twijfelen geen moment en besluiten direct een Clearblue test te bestellen op het internet, zodat we direct antwoord hebben: zwanger of niet zwanger. De nacht volgt waarin we allebei maar liggen te draaien en woelen in ons bed; zal het dan toch echt zo zijn? We beginnen te fantaseren, maar durven ergens niet teveel te hopen op het feit dat ik zwanger zou kunnen zijn.

Nadat ik de volgende ochtend na enkele uren slaap mijn ogen open, beginnen mijn hersenen direct weer overuren te draaien. We moeten helaas nog tot de middag wachten voor we meer duidelijkheid krijgen. Ik wil ook niet direct te enthousiast zijn, aangezien het feit bestond dat de test negatief was. We stappen begin van de middag de auto in om de poezen op te halen bij de opvang. Daar aangekomen praten we na over onze vakantie: ‘Wie weet is er volgend jaar wel een familielid erbij,’ grapt mijn schoonzusje die ook mee is. David en ik kijken elkaar aan, omdat we weten dat dit nog weleens werkelijkheid zou kunnen worden. Van binnen begin ik grinnikken, maar ook slaat de onzekerheid toe. Laat die test nou maar komen!

Een half uur na thuiskomst wordt de test door de brievenbus gegooid en voor ik het wist stond ik met een test in mijn handen: Zwanger. 2-3 weken! Tranen vloeien over onze wangen. Terwijl ik een jaar ervoor nog bij de gynaecoloog was geweest om te onderzoeken hoe groot de kans was om natuurlijk zwanger te worden, stond ik nu bij een eerste poging met een positieve test in mijn handen! Blij, trots, bang, maar intens gelukkig beginnen we elkaar te knuffelen. Het is waar, volgend jaar zijn we met zijn drieën!